Labrador Retriever

De Labrador Retriever

een korte beschrijving van het ras

Over het algemeen wordt gedacht dat de Labrador afkomstig is van de kust van Newfoundland, waar men vissers gelijkaardig uitziende honden zag gebruiken om vis te apporteren. Een uitstekende waterhond, met een weerbestendige vacht en een unieke staart, gelijkend op die van een otter omwille van zijn vorm, benadrukt deze eigenschap.

Relatief gesproken is de Labrador nog geen oud ras. De rasclub is gesticht in 1916 en de Yellow Labrador Club is gesticht in 1925. Tijdens de veldwedstrijden vond de Labrador zijn vroege roem; oorspronkelijk geïntroduceerd langs de kusten door Col Peter Hawker en Earl of Malmesbury eind 1800. Malmesbury Tramp, zou genoemd door Lorna, Countess Howe, was 1 van de stichters van de moderne Labrador.  

Rasstandaard

Labrador Retriever (122)

Origine:
Groot-Brittannië

Algemeen beeld:
Sterk gebouwd, kort in lendenen, heel actief (waarbij geen overbodig gewicht of massa voorkomt), breed in schedel, breed en diep in borst en ribben, breed en sterk in lendenen en achterhand.

Karaktereigenschappen:
Gehoorzaam, intelligent en met een natuurlijke jachtaanleg.

Gedrag en temperament:
Goed temperament, erg behendig. Uitmuntende neus, zacht in de mond, uitgesproken liefhebber van water. Een toegewijde, zich makkelijk aanpassende metgezel.

Intelligent, gretig en gezeglijk, met een sterke wil om zijn baas te behagen. Vriendelijk karakter zonder spoor van agressie of ongepaste schuwheid.

UITERLIJK:

Hoofd en Schedel:
Breed, lippen goed aangesloten (geen hanglippen).

Duidelijke stop. 

Neus:
Breed en neusgaten goed ontwikkeld. 
Neusrug: krachtig, niet spits toelopend. 

Kaken/tanden:
Kaken van medium lengte, krachtige kaken en tanden met een perfect, regelmatig en volledig scharend gebit. Boventanden net overlappend met de onderste tanden en vierkant geplaatst t.o.v. de kaken.

Ogen:
Medium groot, intelligente en vriendelijke expressie, bruin of hazelnootkleurig. 

Oren:
Niet groot of zwaar, dicht bij het hoofd gedragen en redelijk ver naar achteren geplaatst.

Nek:
Droog, sterk, krachtig, geplaatst op goedliggende schouders.

Lichaam:

Toplijn:
Recht. 

Ledenen:
breed, kort gekoppeld en sterk. 

Borst:
van een goede breedte en diepte, goed gewelfde, tonvormige ribben ( is niet gelijk aan overmatig gewicht).  

Staart:
Bijzonder kenmerk, heel dik bij de aanzet, gelijkmatig afnemende naar de punt toe, middelmatige lengte, zonder bevedering, maar rondom bekleed met een korte, dikke, intense vacht, die het ronde uiterlijk van een otterstaart evenaart. Mag vrolijk gedragen worden, maar mag niet krullen over de rug.

Ledematen:

Voorhand:
Voorbenen recht van de elleboog tot de grond zowel in voor- als zijaanzicht. Voorzien van een goed bone.

Schouders:
Lang en schuinliggend.

Voorvoeten: 
Rond en compact. Goed gebogen tenen en goed ontwikkelde zolen.

Achterhand:
Goed ontwikkelde achterhand, niet naar de staart aflopend.

Knie:
Goed gebogen.
  
Achterhand:
Laag geplaatste hakken, koehakkig hoogst ongewenst. 

Achtervoeten:
Rond en compact. Goed gebogen tenen en goed ontwikkelde voetzolen.

Beweging:
Vrij, met voldoende grote passen, recht en zuiver zowel voor als achter.

Vacht:
Bijzonder kenmerk, kort en intens, zonder golving of bevedering, middelmatig hard aanvoelend, weerbestendige ondervacht.

Kleur:
Volledig zwart, geel of chocoladekleurig. Geel, van crèmekleurig tot vossenrood. Een kleine witte vlek op de borst toegelaten. 

Grootte:
reuen: 56-57 cm
teven: 54-56 cm

Fouten:
Iedere afwijking op bovengenoemde punten, moet als fout overwogen worden en beoordeeld worden naargelang de fout, rekening houdend met de gezondheid en welzijn van de hond, waarbij deze de mogelijkheid moet hebben om zijn oorspronkelijk werk te kunnen verrichten.

Diskwalificerende fouten:
• Agressie of overdreven schuw
• Elke hond die duidelijke fysieke of gedragsabnormaliteiten vertoond, moet gediskwalificeerd worden.

NB: Reuen dienen 2 normale ontwikkelde testikels te hebben, die volledig in het scrotum zijn ingedaald
Alleen functionele en klinisch gezonde honden, met typische rasconformatie mogen gebruikt worden voor de fok. 

Foto's

Ziektes

Heupdysplasie (HD) is een ontwikkelingsstoornis van de heupgewrichten. Het kan erfelijk zijn, maar omgevingsfactoren spelen ook een rol bij de ontwikkeling. Een hond kan veel last hebben van HD, maar dat hoeft niet. Aan de buitenkant kun je niet zien of een hond HD heeft, dus als je hond goed kan lopen, hoeft dat nog niet te zeggen dat zijn heupen perfect zijn. Om echt te kunnen zien of je hond HD heeft, zijn (digitale) röntgenfoto’s van zijn heupen nodig.

Beoordelen van de HD-foto’s

Een speciale commissie kijkt bij het beoordelen van de foto’s naar de vorm van de heupkommen en de heupkoppen, de diepte van de heupkommen, de aansluiting van de heupkoppen in de heupkommen en de aanwezigheid van botwoekeringen langs de randen van de heupgewrichten.

Een indicatie voor de kwaliteit van de heupgewrichten is de zogenaamde "Norbergwaarde". Hoe hoger de Norbergwaarde, hoe dieper de kop van het bovenbeen in de kom van de heup zit. Als de kop diep in de kom zit, dan zit dat vaak goed stevig en is er minder kans op botwoekeringen en andere problemen. Een hond met ondiepe heupkommen en/of een slechte aansluiting van de gewrichtsdelen en kan vaak niet meer de hoogste score (A) halen.

Een normale of zelfs hoge Norbergwaarde betekent helaas niet zonder meer dat de betreffende hond goede heupgewrichten heeft. De uiteindelijke HD-beoordeling is namelijk ook van meerdere factoren afhankelijk, zoals de aansluiting van de gewrichtsdelen en eventuele botafwijkingen. Er is een rechtstreekse koppeling tussen de ernst van de botafwijkingen en de uitslag: zeer lichte botafwijkingen (1) leiden tot de beoordeling HD B, lichte botafwijkingen (2) leiden tot de beoordeling HD C, en ernstige botafwijkingen (3) leiden tot de beoordeling HD D.

Er kan ook sprake zijn van "vormveranderingen". Meestal gaat het dan om een afvlakking van de voorste rand van de heupkom. De aanwezigheid hiervan wordt wel vermeld, maar heeft in het algemeen geen doorslaggevende betekenis voor de einduitslag.
Alle gegevens samen bepalen de definitieve eindbeoordeling. Het kan zijn dat slechts één aspect de doorslag geeft, maar het kunnen ook meerdere factoren samen zijn die de uiteindelijke eindbeoordeling bepalen. Je kunt dit afleiden uit de informatie op het certificaat.

Uitslag van het HD-onderzoek

Er zijn verschillende FCI-einduitslagen mogelijk:

HD A (=negatief): je hond is op basis van de röntgenfoto vrij van HD; dit betekent niet dat je hond geen "drager" van de afwijking kan zijn.

HD B (=overgangsvorm): op de foto’s zijn kleine veranderingen zichtbaar die het gevolg zijn van heupdysplasie.

HD C (=licht positief) of HD D (=positief): je hond laat duidelijke veranderingen zien die passen in het ziektebeeld van HD.

HD E (=positief in optima forma): de heupgewrichten zijn ernstig misvormd.

Houd er rekening mee dat een HD A uitslag niet betekent dat je hond nooit last zal krijgen van HD. Omgekeerd betekenen duidelijke misvormingen ook niet dat de hond er beslist last van zal krijgen. Het is wel verstandig om er op te letten dat je (de heupgewrichten van) je hond niet te zwaar belast. In geval van twijfel kun je dit met je dierenarts bespreken.

Bronvermelding: Raad van Beheer Nederland 

Elleboogdysplasie (ED) is een ontwikkelingsstoornis van met name het kraakbeen in de gewrichten. Het kan erfelijk zijn, maar omgevingsfactoren dragen vaak ook bij aan het ontstaan van deze aandoening. Sommige honden kunnen op jonge leeftijd al ernstige problemen ondervinden door ED. Bij andere honden leiden ernstige misvormingen in het gewricht pas op latere leeftijd tot kreupelheid. Om echt te kunnen zien of je hond ED heeft, zijn (digitale) röntgenfoto’s van zijn gewrichten nodig. Het ED-onderzoek richt zich op vier verschillende aandoeningen van het ellebooggewricht. Al deze aandoeningen kunnen leiden tot misvormingen in het gewricht en kreupelheid. Het aantal te maken röntgenfoto’s verschilt per ras. Internationaal komen beoordelaars samen om te zorgen dat alle landen op gelijke manier de ellebogen beoordelen. Op de website van de International Elbow Working Group (IEWG) kan je de verslagen van hun bijeenkomsten vinden.

Beoordelen van de ED-foto’s

We spreken over ED als een van de volgende aandoeningen in een ellebooggewricht aanwezig is:

OCD (Osteochondritis dissecans): het loslaten van een stukje kraakbeen van de bovenarm.

LPC (Los processus coronoïdeus): het loslaten van een stukje bot van de ellepijp.

LPA (Los processus anconeus): het loslaten van een stukje bot op een andere plaats van de ellepijp.

Incongruentie: een niet goed "passend" gewricht door een te lange of te korte ellepijp ten opzichte van het spaakbeen.

Er kan ook sprake zijn van een meerdere aandoeningen in een gewricht.

Ieder van de genoemde afwijkingen leidt na enkele maanden tot artrose. Artrose kenmerkt zich door:

Veranderingen van het gewricht (botreactie's) die in de loop van het ziekteproces kunnen ontstaan.

Het blijvende karakter van de veranderingen.

Startpijn: kreupele stappen net na het opstaan.

'Er doorheen lopen': beter lopen na enige tijd.

Een terugval na veel inspanning.

Bij het vaststellen volgen we de normen van de "International Elbow Working Group". Het slechtste gewricht bepaalt de einduitslag.

Uitslag van het ed-onderzoek

Er zijn verschillende uitslagen mogelijk:

Vrij

Graad 1 (lichte mate)

Graad 2 (middelmatig)

Graad 3 (ernstig)

Het is op grond van de foto’s niet mogelijk om te voorspellen of honden die niet vrij blijken te zijn van elleboogdysplasie, maar die hiervan geen uiterlijke verschijnselen tonen, later problemen zullen krijgen. Dit is afhankelijk van de aard en de ernst van de aandoening en het gebruik en de aard van de individuele hond.

Laat de hond niet te zwaar worden en vermijd ook anderszins overmatige belasting van de ellebogen als dat mogelijk is. Raadpleeg je dierenarts in geval van twijfel.

Bronvermelding: Raad van Beheer Nederland 

Fokkers

Dual's Hope

2850 Boom
Belgium
Tel.: +32 (0)3/888 99 38

Of Brownbank Cottage

3300 Tienen
Belgium
Tel.: +32 (0)476/55 37 75

Of Great Pleasure

3560 Lummen
Belgium
Tel.: +32 (0)13/52 33 02

Yochiver

3350 Linter
Belgium
Tel.: +32 (0)11/78 06 16

Of Cape Makkovik

6868 Wecker
Luxembourg
Tel.: +352 26710706

De Rooise Heikant

5491 TP St. Oedenrode
The Netherlands
Tel.: +31 (0)413/473307

Candy Store Labradors

1410 Waterloo
Belgium
Tel.: +32 (0)2/353 28 90

Blacksugar Labradors

7863 Lessines
Belgium
Tel.: +32 (0)68/33 53 24

Of Emperor's Pride

3870 Heers
Belgium
Tel.: +32 (0)477/297 495

© Koninklijke Belgian Retriever Club 2020 - Webdesign & maintenance: Dogsite.be